من رفتم ... خداحافظ ... !!!

خودکشی به معنی نابودکردن واز بین بردن خود، پدیدهای اجتماعی است که تاریخی بس کهن دارد وسالیان دراز است که گریبان بشر را گرفته ودر فراز ونشیبهای تحولات اجتماعی، قلب وروح خانواده واجتماع را آزرده میکند. امام صادق (ع) میفرماید: «کسی که عملا خود را بکشد همیشه در آتش جهنم خواهد بود.»

هر چه برپیچیدگی روابط ومناسبات اجتماعی افزوده میشود، فاصله طبقاتی از هم بیشتر میمی شود، سرخوردگیها وپریشانفکریها فزونی مییابدو در نتیجه خودکشی افزایش مییابد. زیرا دراین حالت قدرت تصمیم گیری از دست میرود وکسی که قصد خودکشی دارد، زندگی را بیمفهوم میبیند و پیوندهایش باجامعه و دیگران قطع میشود.

علاوه بر اینها؛ ازهم گسیختگی پیوندهای سنتی و همبستگیها ی اجتماعی، ونیز بیگانه شدن با ارزشها وهنجارهای جامعه (آنومی اجتماعی)، موجب فزونی میزان خودکشی در جوامع به ویژه در جامعههاي صنعتی می شود. در این حالت آدمها مانند «بادکنکی» هستند که نخهای اطراف آن مانند: پد ر، مادر، شوهر، برادر، خواهر، فرزند، دوستان ودیگران، از لحاظ اقتصادی، اجتماعی، فرهنگی ومانند اینها به تدریج بریده میشوند وفرد احساس بیکسی وبی وزنی میکند و بههوا میرود، وچون احساس میکند که چیزی برای ازدست دادن ندارد، خود را پوچ مییابد، در خلأ رهامی شود. آن وقت راهی جز خودکشی نمییابد. اگر اعتقادات مذهبی درجامعه ازحد معینی، کاهش یابد، خود کشی بالا میرود.

نماز جماعت، اعتکا ف و جمع شدن مردان وزنان جوانان ونوجوانان در مهدیهها و هم چنین مراسم دهه محرم و ماه مبارک رمضان، و جمع شدن مرد وزن و جوانان و نوجوانان در تکایا ومساجد و خلاصه عبادت در جمع با دیگران درکشور ما وکشورهای دیگرمسلمان و همچنین ورز ش وپیاده رویهای همگانی که اخیرا در بیشتر شهرهای کشوردر روز جمعه باحضور صدها نفر صورت میگیرد و همچنین برگزاری جشنها وپا یکوبیها وکارناوالهاو مسابقات ورزشی فوتبال و کشتی و مسابقات دیگر از جمله عوامل مهم، جلوگیری از خودکشی هستند. به همین جهت باید بیشتر مورد توجه قرار گیرد. اعتقادات وباورهای دینی، یکی از عوامل مهم خود کنترلی و جلوگیری از احساس تنهایی وبی کسی ودور شدن از جمع و تقویت روابط معنوی و بالا بردن همبستگی اجتماعی و تقویت وفاق گروهی و در نتیجه عامل مهم جلوگیری از خودکشی است.

باید دانست که، گرچه خودکشی در نگاه نخست، یک ناهنجار ی روانی به نظر میرسد اما؛ یک ناهنجاری اجتماعی است. زیرا افرادی که خودکشی میکنند، مرگ را بهتر از زندگی میدانند. در حالی که اکثریت افرادجامعه، تصوری خلاف آن دارند و برای گریز از مشکلات، راههای بهتری را نسبت به خودکشی انتخاب میکنند. درجامعههای امروزی که ذهنیت مادی وحسی حاکم است و ارزشگذاری افراد، بر اساس داراييها ی آنان صورت میگیرد ،

افراد برده واسیر اشیاء شدهاند، شخصیت و مقام افراد براساس پول و ثروت آنها سنجیده میشود و روابط صوری ومادی به جای روابط معنوی برجامعه حاکم است و معنویات کمرنگ شده و معیارها وهنجارهای سنتی بیآنکه توسط هنجارهای جدید، جایگزین گردند، تضعیف میشوند، بدون شک؛ خودکشی افزایش مییابد. در جامعهای که شادی و نشاط، چندان موردتوجه قرار نمیگیرد و غمافزایی، بیاعتمادی، یاس و ناامیدی وبد بینی سوءظن، بدگمانی، پرخاشگری ودادو فریاد کردن، زمینه ساز اکثر سریالها وفیلمهای سینمایی داخلی شده واثری از ایجاد محبت بین مادرو پدر، خواهرو برادر، پدرو دختر و... وجود ندارند وچون دو بیگانه رفتار میکنند وبوسیدن مادر، فرزند و خواهر برادر، وپدر، دختر و.... به فراموشی سپرده شده و تعجب آور است، باید انتظار افزایش خودکشی داشت.

علاوه بر آنچه بهنظر رسید عواملی چون کمبود محبت در دوران کودکی ونوجوانی وجوانی، ناسازگاری ونابسامانیهای موجود درخانواده چون طلاق وجدایی والدین، تبعیض بین فرزندان، اعتیاد یکی از والدین یا هردوی آنها، ناسازگاری بین زن وشوهر، ورشکستگی اقتصادی، ناکامی هنگامی که دستیابی به یک هدف خواستنی یا ارضای یک نیاز ناممکن میشود یا به تاخیر میافتد، تفاوتهای فرهنگي و اجتماعی، عدم تناسب سنی زوجین، ازدواجهای تحمیلی واجباری، عشقهای دروغین، ناکامی در عشق،، شکست در امر تحصیل، مورد سوءظن قرار گرفتن فرد، افسردگیهای حاد، مسائل ناموسی، فقر و تنگدستی، بیکاری، ناکامی درعشق، اختلافات زناشويي، دخالتهای نابجای اطرافیان، تنهایی و بیکسی، تهمتهای ناروا، طعنه وسر زنش و سرکوفت زدن، اختلاف با پدر ومادر، متاهل و مجرد بودن، سن وجنس، گروه سنی خاص، شهری وروستايی، فصول سال، شب وروز وماه (خودکشی در ماه مبارک رمضان، بهخصوص دهه اول محرم کاهش مییابد) و... عوامل دیگری هستند که در بروز خودکشی نقش دارند.

این را گفتیم برسیم به خودکشی خیابان میرداماد تهران ...

وقتی مأمور پارکبان از زنی که سراسیمه خودش را به وی رسانده بود، درباره نیت مرد میانسالی که روی پل عابر پیاده ایستاده بود شنید، دیگر کار از کار گذشته و صحنهای در نزدیکی پل میرداماد رقم خورده بود که توجهها را به خود جلب کرده بود؛ صحنه دردناک مرگ مردی که با طناب خود را از میلههای پل فلزی عابر پیاده حلق آویز کرده بود.

مردی کت و شلوار پوش که به گفته حاضران در صحنه، ظاهر موقر و مرتبی داشت و کسی نمیدانست که چه بر وی گذشته که چنین کاری کرده است. با رسیدن نیروهای آتش نشانی و پایین آوردن وی، مشخص شد که احتمالا از قبل برای این کار برنامه داشته است؛ حدسی که با توجه به نوع اقدام وی برای پایان دادن زندگیاش و همچنین به همراه داشتن مدارک کامل شناسایی و چند برگه در جیب وی قوی به نظر میرسید .

بر اساس این گزارش، پس از انتقال جسد این فرد به پایین، جسد وی به پزشکی قانونی منتقل شد و محل برای بررسیهای بیشتر در اختیار پلیس قرار گرفت.